پس از آنکه کانمن و تورسکی در سال ۱۹۹۲ به بسط تئوری چشم انداز در چارچوب اقتصاد رفتاری پرداختند. این سؤال متوجه محافل آکادمیک و سیاست گذاری گردید که گویا نظریه ارزش گذاری انتظاری به تنهایی قادر به توضیح رفتار اقتصادی افراد و به تبع دولتها در شرایط مختلف تصمیم گیری نیست. این مطلب با مشاهده حقایقی از جنگهای ۵۰ سال اخیر میان عراق و ایالات متحده (۱۹۹۰) یا انگلستان و آرژانتین (۱۹۸۲) بیشتر در اذهان متبادر شد که چرا یک کشور با وجود اینکه خود را به لحاظ اقتصادی و دفاعی ضعیف تر از دیگری میداند باز هم تصمیم به جنگ رو در رو و مستقیم میگیرد. اقتصاددانان حوزه رفتاری سعی نمودند با استفاده از تئوری چشم انداز توضیح علمی در چرایی عکس العمل این کشورها بیابند که با استفاده از آن بتوان پیش بینی دقیق تری از رفتار بسیاری از دول در برابر کشورهای ثروتمند مخالف ارائه نمایند. در این میان استفاده از نظریه بازیها به دلیل قدرت مدل سازی بالا در خصوص بازیگران هوشمند و رفتار دینامیکی آنها کاربرد گسترده ای برای ترکیب با نظریه چشم انداز یافت در این مقاله سعی میکنیم ضمن ارائه نظریه چشم انداز و چگونگی ترکیب آن با تئوری بازیها الگویی برای تبیین بهینه رفتار سیاسی اقتصادی کشورمان در شرایط تحریم ارائه نماییم.
مشخصات مقاله
عنوان مقاله:
نویسنده: ---
منبع:: ---
لینک مستقیم:: https://ensani.ir/fa/article/540959/%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D